| |
 |
|
 |
|
 |
De mobiele telefoon is een idee dat sinds 1947 al werd ontwikkeld in de Bell laboratoriums, toch waren zij niet de eerste die op het idee van een telefoon zonder draadjes zijn gekomen. Bell en Motorola hebben mobiele telecommunicatie zoals we het nu kennen, tot een succes gemaakt.
Nathan Stubblefield een meloenenboer die geïnteresseerd was in natuurkunde en techniek is de uitvinder van de draadloze telefoon. Hij verzond en ontving gesprekken door inductie. Hij voerde een aantal experimenten uit, van 1897 tot 1912 waarmee hij als eerste een mobiele telefoongesprek heeft gevoerd. Zijn telefoon moest wel per vrachtauto vervoerd worden, maar hij was de eerste en kreeg in 1908 ook het patent op zijn draadloze telefoon. De eerste mobiele telefoon van Nathan werkt heel anders als de telefoons van nu.
|
|
De GSM zoals we hem nu kennen werkt op masten die het signaal oppikken en doorsturen. De huidige mobiele telefoon is dus eigenlijk een radio zender en ontvanger. De masten of antennes zijn driehoekig, vandaar dat de Amerikanen spreken over een cell. Het gangbare woord voor mobiele telefoon in de Verenigde Staten is nog steeds cellphone.
De masten dekken 10 vierkante kilometer en bestrijken in een zeshoekige vorm. Om totale dekking te hebben moesten de providers elke zeshoek afdekken met zes andere masten. Elke provider heeft 395 kanalen om hun klanten op te bedienen. Elke mast kan dus zo`n 400 bellers tegelijkertijd aan.
|
|
De huidige GSM`s opereren op vier bandbreedtes namelijk 850, 900, 1800 en 1900 hertz. Als telefoons dual band zijn dan bellen ze via 850 en 900, triband bereikt ook 1800 hertz en quad band zijn dan kunnen ze via die frequenties bellen.
|
|
